Kokkerellen met Amber

Ik ben een luie chef, verslaafd aan de gemakszucht van een simpele pasta of soep. Ik benijd de mensen die prachtige foto’s van perfecte en gezonde maaltijden maken. Hieronder heb ik mijn kleine teentje ook die richting op gestoken. Waarschijnlijk heeft mijn soepkom van de IKEA alleen niet hetzelfde of het gewenste effect…..

Mijn eerste uitdaging lijkt niet heel groot of ingrijpend. Koken, ja, dat hoort er nou eenmaal bij. Als alleenwonende student zonder echte kooktalenten voelt het echter wel raar om af te wijken van de standaard en snelle recepten die routine zijn geworden. Normaal kook ik gemakkelijke recepten die niet veel kosten. Dus om nu in tien dagen drie nieuwe recepten te kopen, koken en lekker vinden is voor mijn gevoel een grote grijp naar mijn bankrekening en creativiteit. Dat laatste gebruik ik helaas eerder bij andere dingen. Foto’s van alle gerechten staan onderaan deze post.

Gerecht #1

Pas op dag twee van de uitdaging dacht ik “tja, laat ik dan maar naar de supermarkt wandelen.” Op Instagram vond ik mijn eerste maaltijdinspiratie; een makkelijke pasta met feta. Daar was ook niet veel voor nodig;

  • een blok feta vers van de supermarkt;
  • een grote hand tomaatjes;
  • een goeie portie tagliatelle;
  • 3 teentjes knoflook als je van plan bent om de iets te vriendelijke buurman op een afstand te houden;
  • een bosje basilicum;
  • een klein handje Italiaanse kruiden;
  • olie.

Nu was het nog geen ramp om het gerecht voor te bereiden. Je snijdt de knoflookteentjes in plakjes en daarna leg je die samen met het blok feta en de tomaatjes in een ovenschaal. Het maakt niet veel uit wat voor schaal, maar ik stel voor dat je er eentje uitkiest met handvatten. Zelf had ik er helaas geen….. Nadat je een goede Italiaanse klodder olie over de inhoud van de ovenschaal hebt gedumpt, besprenkel je het geheel met Italiaanse kruiden. Dit doe je het liefst met de ‘air’ van een Franse chef die weet wat hij doet. Nu moet het gehele plaatje minus de pasta nog 25 minuten de oven in. Je kunt in de tussentijd de tagliatelle koken.

Toen ik de schaal uit de oven trok, leek het alsof Beëlzebub was herrezen in mijn kokendhete tomaatjes. Die moest je prakken en dat ging natuurlijk niet zonder slag of stoot. Gloeiend hete tomatenzaadjes vlogen op mij af zodra ik de vork erin zette. Maar goed, misschien had ik ze ook wel kunnen halveren voordat deze de oven ingingen. Dit stond echter niet in het recept; ” Wees erop alert als je de tomaatjes niet eerst door midden hakt, zij zich zullen botvieren op jouw favoriete shirt.”

Cijfer voor de fetapasta: 8,5. Punten aftrek voor de wonden die ik opliep in de oorlog met het kokende water van de tagliatelle.

Gerecht #2

Op de derde dag at ik bij een vriendin en ik wilde in eerste instantie dit gerecht laten meetellen, maar dat zou valsspelen zijn aangezien we Thuisbezorgd besteld hadden. Op dag vijf waren mijn kliekjes op en koos ik voor mijn volgende recept een noedelsoep. Nu ben ik dan wel half Surinaams, maar ik ben met de paplepel van aardappelen, groente en vlees opgegroeid en ik heb nog nooit een noedelsoep gemaakt. Alhoewel dit recept vrij makkelijk was, besloot ik deze toch mee te tellen. Wat heb je nodig:

  • een pak noodles uit een Aziatische supermarkt(eigen keuze in welke, maakt niet veel verschil);
  • een pan met water;
  • een tot gort gekookt eitje;
  • één of twee stengels aan lente-uitjes.

Op het pakje met noodles staat hoeveel water er precies nodig is, evenals verdere stappen voor een lekkere soep. Je kunt er een beetje lente-ui en ei overheen draperen. De noodles komen ook al met een verpoederde versie van de bouillon. Daar hou ik nou van, lekker praktisch. Waar ik een minder grote fan van ben, zijn de rode pepervlokken die in het poeder zitten. In een hopeloze poging om deze eruit te pulken kwam ik erachter dat ze te klein waren om te pakken. Dan maar vuur slikken.

Cijfer voor de noodle soep: 6,5. De soep was pittig genoeg voor mij om het woord ‘vuur’ te gebruiken.

Gerecht #3

De noedelsoep heeft het einde van dag vijf nooit gezien en dus was mijn koelkast weer leeg op dag zes. Ik had nog een paar teentjes knoflook en twee eieren. Ik besloot tegen de luie verleiding van de gedachte “hmm, ik heb nog nooit ei met knoflook gegeten…”, en bezocht verschillende websites voor inspiratie. Al snel vond ik een rijstgerecht met tofu op de o zo culturele website van Albert Heijn, deels omdat ik geen zin had om er langer mee bezig te zijn dan een kwartier en deels omdat die supermarkt bij mij om de hoek zit. Daarnaast had ik net een rijstkoker voor mijn verjaardag gekregen. Ik heb me alleen niet helemaal gehouden aan de ingrediëntenlijst, dus hieronder staat de verdunde versie:

  • weer een blok tofu;
  • een flats zonnebloemolie;
  • een grote zak Japanse wokgroente;
  • een zuchtje aan knoflookteentjes;
  • een ietsiepietsie sojasaus;
  • een handpalm water;
  • een vingertop maizena;
  • veel gembersiroop, dit is erg lekker!

Je kookt als eerste de rijst, of in mijn geval, je laat de rijstkoker al het werk doen. Ik had nog nooit een rijstkoker gebruikt en ik had geen kennis over hoeveel water je nodig hebt bij het koken van jasmijn rijst. Niet heel veel, blijkt dan tot mijn verrassing op poging drie. Je weet wat ze zeggen hè.

Nadat je de tofu hebt uitgelekt, leg je die in een laagje olie in een hete koekenpan tot deze net zo bruin is als een witte Nederlander op zijn derde week in Griekenland. In een aparte wokpan roerbak je de groente. Volgens Albert Heijn moet je wel vier handen hebben, want tegelijkertijd met deze stap moet je de knoflook snijden en deze samen met de sojasaus, het gembersiroop en het water in een pan aan de kook brengen. Hier missen de meeste ingrediënten, omdat ik weigerde een hele fles rijstazijn te kopen voor anderhalve theelepel. Mijn saus liet dus blijkbaar ook veel te wensen over. Dan maar zonder dat ‘gewenste effect’. De maizena voeg je later aan de saus toe.

Nou goed, als de saus dan eenmaal is gebonden, laat je de tofu hierin badderen tot de rijst klaar is. In mijn geval, waren we al gauw anderhalf uur verder voordat de rijst klaar was. Je serveert het gerecht door elkaar. De foto’s hieronder spreken boekdelen.

Mijn poging(links) en de Albert Heijn versie(rechts)

Cijfer voor de rijst met tofu: 7,5. Niet echt iets goed of fout, maar een grote verspilling aan rijst had wel invloed op mijn humeur.

Deze drie recepten kostten niet veel geld of tijd om te maken, indien in één keer correct gemaakt. Ik maak de porties ook niet meer voor vier personen, maar voor twee. Zo kan ik er de volgende dag nog van genieten en kom ik niet meer zuchtend tot de conclusie om toch maar een pizza te bestellen na vier dagen van smakeloze restjes.

Ik vond het leuker dan gedacht om hiermee de 100 dagen te beginnen. Ik ben zeker van plan vaker nieuwe recepten uit te proberen, mits deze snel en gemakkelijk te maken zijn en ik ze niet hier op mijn blog meer hoef te delen. Want ik ben zeker geen keukenprinses of professionele voedselfotograaf. Echter zal ik als een trotse ouder mijn minder mooie voedselfoto’s met de tand verdedigen. Uiterlijk is ook niet alles.

Mocht je nu genoeg verleid zijn om zelf één van deze gerechten uit te willen proberen, laat het mij vooral weten. Hebben jullie ook nog tip voor nieuwe recepten?  Of voor een leuke 10 dagen microgoal? Laat het mij weten! 😊

P.S.: de volgende hobby die ik ga proberen is gitaar spelen.

2 reacties

  1. Zo slecht ziet het eten er niet uit. Zou wel meer knoflook aan het eten toevoegen als je begint aan de gitaar oefeningen.

    Iets met buurman….deurbel…..geluidsoverlast…..🤗 hou je tenminste op afstand

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Lize Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s