Pluk Paneel

Alles moet altijd in één keer perfect zijn, toch?

Lieve buren, mijn excuses voor mijn gitaargejengel en gejuich als het dan eens goed gaat.

In mijn 100 dagen wilde ik graag weer terug naar muziek. Zoals bijna elk kind kreeg ik op de basisschool keyboard les. Verder dan pingelherrie en de vooropgenomen liedjes van de keyboard zogenaamd zelf spelen, kwam ik niet. Niet helemaal waar, ik kon ook nog een pittig goeie, maar goedkope versie van het thema liedje van Pirates of the Caribbean. Daarvoor had ik de nog kortere ervaring met de houten blokfluit waarvan ik een droge mond overhield. Alle honden in de wijk vierden feest toen ik dat onding voor de laatste keer opborg. Vanaf mijn 16e tot mijn 19e heb ik viool gespeeld. Ik had dromen van een plaats in een conservatorium, maar die waren kort geleefd. Ik was te laat begonnen om er echt iets anders mee te doen dan voor mijn eigen plezier te spelen. Alhoewel ik blij ben dat ik dat heb uitgeprobeerd, bleek wel dat ik meer fan ben van rock dan van klassieke muziek.  Nu wilde ik het zelf ook eens proberen om rock te spelen.

Als voorbereiding kocht ik een gitaar van Marktplaats voor 40 euro. De verkoper was lief genoeg om er oefenboekjes bij te doen, evenals twee plectrums. De oefenboekjes waren bedoeld voor kinderen die net zijn begonnen, maar in dit opzicht heb ik net zoveel verstand van een gitaar als een 10-jarige. Elke dag oefende ik een uur en eindigde ik met of een nieuwe noot geleerd, of een nieuw akkoord.

Dag 1, toen alles nog leuk en aardig was                                                                              

Ik moest opnieuw de noten leren lezen en de plaats op de gitaar op te zoeken. Dit ging gelukkig wel sneller dan verwacht. Vioolspelen heeft een goeie basis er bij mij in geramd voor het herkennen van de muzieknoten. De c, d en e noten sloeg ik al vrij snel goed aan……los van elkaar dan.  

Ik gaf weinig aandacht aan de hele en halve noten en ritste onritmisch mijn weg door de kinderliedjes. Dag 1 bracht vooral heel veel fijne herinneringen terug naar mijn viooldagen. Hieronder het resultaat van 20 minuten Mary Had a Little Lamb oefenen:

Dag 2, de vingertoppenhel

Een onwillige pols en mijn eerste akkoord; C. Wat een goeie match….. in hel. Ik heb mezelf al op dag 2 in een GIF kunnen veranderen, dat belooft veel goeds.

Het blijft lastig om mijn linkerhand consistent in de juiste positie te houden. Na de derde keer dat mijn duim zijn plek weer verliet, overwoog ik om de secondelijm erbij te pakken. Gelukkig heb ik een scala van kinderliedjes om mee te oefenen.

Dag 3 & 4, een schuldig respijt

Op deze dagen besloot ik langs mijn moeder te gaan, met 2 volle tassen aan spullen die ik graag weer bij haar dump om zo ruimte te beheren in mijn ‘muziekstudio’. Ik had door de extra bagage geen zin om dan daarboven op ook nog een gitaar mee te sjouwen. Het is een zwak excuus, ik weet het. Het voelt niet eerlijk om net te doen alsof deze twee dagen geen groot deel speelde in het succes van dag vijf. Want stel je eens voor wat ik had kunnen behalen in deze twee dagen…..

Dag 5, aanhouder wint        

Succes! Het C-akkoord en het G7-akkoord gaan beter! Ik kan er nog geen goed tempo mee houden, maar ik sla ze wel al met veel enthousiasme aan(ook te horen aan mijn gegiechel aan het eind);

De les begon helaas wel wat slechter; ik heb een halfuur gezocht naar mijn plectrums. Die hielden zich schuil in een van de oefenboekjes. Nu vraag ik mij af of ze angstzweet hebben uitgestaan bij het idee dat ik ze zou mishandelen op de harde ijzeren snaren. Dat ze mij dichterbij hoorden komen, als een verschrikkelijke reus, zo uit een Roald Dahl verhaal gestapt.  

Het resultaat: even een minuut stilte voor het verlies van belangrijke zenuwen in mijn vingers tijdens een erg interessante versie van Happy Birthday……

Dag 6, slecht postuur          

Het succesvol manoeuvreren van de gitaar uit de gitaarhoes moet worden beschouwd als een kunst. Ik raak steeds alle kanten van de hoes, waardoor de gitaar een akelig gezang uitkrijst. En dan heb ik hem nog niet eens echt aangeraakt.

Het bleek dat de snaren niet helemaal zuiver meer waren. Op mijn eigen gehoor vertrouw ik niet zo, dus ik heb een app gevonden die je helpt met het stemmen: GuitarTuna. Die geeft met een mooi lijntje aan wanneer de snaar zogenaamd weer zuiver klinkt.

Het F akkoord lukt nu eindelijk ook, maar dat was wel een heel geëikel. Je moet namelijk de wijsvinger op de eerste twee snaren leggen en evenveel druk uitoefenen op beide. Dan moet je jouw middelvinger zover krijgen om zich naar de derde snaar te begeven en tegelijkertijd jouw ringvinger overtuigen braaf op de vierde snaar te blijven. En dan hopen dat het zuiver klinkt, natuurlijk. Nu ben ik gelukkig gezegend met lange vingers, want het soms nog best een gedoe.

Nu heb ik elke dag een video-opname gemaakt om 2 dingen te checken;

  • zien of ik de noten werkelijk goed aansla, of dat ik toch mijn gehoor moet laten checken;
  • om mijn vorm in de gaten te houden.

Nu merkte ik helaas vaker op dat ik blijkbaar graag met mijn neus in de snaren wil zitten. Hierdoor schiet mijn rug krom en steun ik met mijn linker elleboog op mijn been. Dit zorgt er toch ook weer voor dat mijn pols niet meer goed staat en het voor de een of andere reden steeds moeilijker wordt om mijn vingers op juiste toets te behouden. Dat is gitaar jargon voor de vakjes tussen de fretten. Dit is dan gitaar jargon voor die kleine balkjes op de hals. Je raadt het al, dit is dan ook weer een ander woord voor de houten balk met de snaren en de fretten en de toetsen. Leuk hè?

Dag 7, kleuter    

Als je bepaalde akkoorden aanslaat, moet je sommige snaren erbuiten laten. Deze snaren negeren voelt alsof je probeert om geen oogcontact te maken met een krijsende kleuter in de hoek. Af en toe maak je oogcontact en blèren ze alleen maar harder. Door mijn klunzige getokkel klinkt niet elk akkoord even zuiver als vorige, maar het gaat wel steeds beter.

Ik dacht dat het liedje Down in the Valley een blues liedje was en daardoor klonk het geheel vreselijk met mijn gezang. Geen wonder!

Eindresultaat; Smoke on the Water geleerd van internet.

Dag 8, beter laat dan nooit

Mijn vingertoppen zijn verdoofd, tanden op elkaar en doorzetten. Een nieuwe noot erbij, hoera! De noot a. Nu pas een boekje erbij gepakt om aantekeningen te maken.

Nu kan ik de al beroemde hits; For he’s a jolly good fellow en Twinkle twinkle litte star.

Ik begin te twijfelen aan mijn kindertijd; geen enkel Nederlands liedje komt mij bekend voor in dit boek. Het is wel moeilijker om een stukje te spelen als je geen idee hebt hoe het klinkt.

“Pak dan de laptop erbij en zoek het op!” Ja, kom je nu mee……

Dag 9

Vandaag heb ik mijn eerste leerboekje helemaal uitgespeeld. Dit was niet eens gepland, maar het is wel een mooie afsluiter van deze uitdaging. Ik weet dat ik nu voor de komende weken alles wat ik deze 10 dagen geleerd heb rustig kan herhalen. Voordat ik mij verleid voel om de rondslingende gitaar bij het volgende kampvuur op te pakken, moet ik toch echt eerst mijn akkoorden goed onder de knie krijgen. Anders krijg ik de akoestische versie van Wonderwall er niet goed uit voor mijn o zo willige publiek.

En dag 10?

Dag 10 is vandaag en zodra ik klaar ben met het typen van dit bericht, ga ik weer snel verder met oefenen. Want er is zeker ruimte voor verbetering.

Ik ben zeer ongeduldig en een perfectioniste. Mijn ellendige motto is dan ook; Als het niet in één keer lukt, is het vreselijk.” Ik moet wat liever zijn voor mezelf en dit was een goede oefening om aan mezelf te bewijzen wat er allemaal mogelijk is. Ik ben dan ook heel erg blij dat ik deze hobby heb opgepakt en ik ga er zeker mee verder. Met een beetje doorzetten zal ik mijn gitaar bespelen als een ware Don Juan.

Eindresultaat: 7 noten en 5 akkoorden geleerd in 10 dagen!

Ik hoop dat ik ooit net zo veel geduld heb voor mijn hobby’s als het uithoudingsvermogen van mijn buren voor de afgelopen 10 dagen gevuld met valse gitaarsolo’s. Maar wie weet, misschien waren ze wel op en neer aan het springen toen ik eindelijk de juiste noten aansloeg. Straks worden ze nog fan ook. Nu moet ik waarschijnlijk nog wel alle onderdelen van de gitaar kunnen benoemen. Na de pandemie wil ik graag echt les van een pro (mocht je nog suggesties hebben, ik hoor het graag!).

En, hebben jullie nog gitaartips voor mij?

Mijn volgende uitdaging is yoga. Hopelijk ben ik net zo aangenaam verrast over wat andere delen van mijn lichaam voor elkaar kunnen krijgen, als over mijn gitaarvingers. Hebben jullie ook nog leuke uitdagingen? Laat het mij vooral weten! 😊

1 reactie

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s