50 tinten hummus

Konijnenvoer, babyprut en heel veel sojamelk

Ik hou ontzettend veel van de natuur en al het leven dat je daarin kan vinden, voornamelijk de beelden van andere natuurliefhebbers die in het bezit zijn van een nachtcamera en uithoudingsvermogen.

Dit zorgt bij mij voor een groot intern conflict; ik ben een grote vleesliefhebber, maar ook een dierenvriend. De meeste veganisten/vegetariers die ik heb gesproken zijn van mening dat je niet tegelijk kunt dippen in beide baden. Zo begon bij mij de vraag; maar, ben ik dan wel echt een dierenvriend?

Als student levend op een studentenfinanciering was ik eigenlijk al een gedwonen vegetarier, maar als ik dan bij mijn ouderlijk huis na een tijdje weer vermagerd naar binnen strompelde kreeg ik daar nog wel eens een lapje vlees uit medelijden.

Een paar zomers geleden waagde ik mij aan een documentaire over het leven van dieren opgroeiden voor het slachthuis. Ik kwam maar tot 20 minuten in de documentaire voordat ik hem stop moest zetten. Sinds dien eet ik nauwelijks varkensvlees, maar al vrij snel waagde ik mij weer aan een gekookt eitje of een plakje kipfilet.

Ik woon nu bijna 3 weken in mijn nieuwe huis samen met een vegetarische huisgenoot en een niet zo vegetarische kat. Vooral de eerste van de twee maakte het gemakkelijker om aan deze uitdaging te beginnen.

5 dagen vegetarisch

In mijn blog over koken kon je al lezen hoe leuk ik het vind om te koken(niet dus…), dus mijn eerste dagen als vegetarier waren gevuld met creatieve concepten zoals pasta met tomaat, pasta met verschillende groentes en pasta pesto.

Die laatste pasta at ik op het strand met een vriendin toen het zo heet was vorige week. De bezwete busreis met 50 mensen in een bus voor 20 in de tijd van Corona is het meeste bijgebleven van die dag. Voor wat ik mij kan herinneren was de pasta lekker, genoten onder de herrie van 12 verschillende jbl speakers her en der verspreid over het strand.

Ook memorabel was Kip Madras zonder kip. Gevuld met andere smaakvervangers bleef het gevoel hangen dat ik het belangrijkste ingeredient vergeten was in de supermarkt.

Verder maakte ik nog een rijstgerecht met hoopje chinese kool, een halve maatbeker wortel, een niesje gember en hoestje ui. Blijkbaar was ik hier dan ook echt een belangrijk ingredient vergeten; oestersaus. De smaak van zonnebloemolie gebonden met aizena liet dan ook veel te wensen over.

De snacks van de eerste 5 dagen konden er wel mee door. De snacks waren namelijk sws vegetarisch, zo niet, waren ze waarschijnlijk ook eerder voor de kat bestemd. Die leek er gniffelend van te genieten dat ik verlangend naar de reepjes kip keek die ik dan met halve tegenzin voor zijn bekje hield. Ik kon hem bijna horen smakken terwijl hij dan oogcontact vasthield……

5 dagen vegan

Mijn huisgenoot was zo lief om met mij mee te doen voor deze laatste 5 dagen, maar dat beviel ons allebij zuur…. Al op de eerste ochtend was het raak toen zij een broodje kaas verzaligd de oven in duwde en ik als de vegapolitie haar tot een halt moest roepen. Voor deze ene keer zag ik het door de vingers, maar o wee als ik haar weer zou betrappen op zon walgelijke misdaad!

Meestal begonnen mijn huisgenoot en ik de zonnige dagen met een lekker broodje kaas, een eitje erop en vol goede moed. Nu had ik voornamelijk moed nodig om langs de kaas te grijpen naar de verschillende soorten babyprutjes die ik had aangeschaft; hummus in alle kleuren.

Nu is hummus op zich best lekker, maar na een tijdje word ook dit eentonig. Dus wisselde ik dit af door er komkommer of tomaat overheen te leggen. Alsof dit maskeerde welke smurrie ik er voor de derde keer die dag onder smeerde.

Nu moet ik bekennen dat ik zelf nooit echt vrijwillig avocado zou kiezen boven kaas, maar voor alles een eerste keer toch? Avocado heeft mij aangenaam verrast! Tuurlijk kan ik het wel wat beter kruiden voor een echt avocado genotmoment, maar ik denk wel dat ik dat groene struisvogelei in mijn ontbijt wil houden na deze 10 dagen.

Ik heb mij deze laatste 5 dagen vooral op het hoofd krabben met de verbazing; hoe kan het dat er zoveel dierlijke producten in echt bijna alles zit? Veel snacks hebben mijn ijzere blik in de supermarkt niet overleeft en vonden treurig hun weg terug naar het schap. Dan dacht ik eindelijk iets veganistisch gevonden te hebben, zat er 1 poederpufje melkpoeder in verwerkt. Hoppakee, zo terug het vak in gesjeest! Zelfs over een zakje paprikachips hebben de koeienuiers erop los geslingerd. En dan heb je ook nog zoeits als vegan tofu?!

Van enkele lieftallige familieleden kregen wij(mijn huisgenoot en ik) links en rechts allerlei gerechten aangeboden en aangeprezen. Sommigen vielen meer in de veganistische smaak dan anderen…..

Ik besloot om mij te wagen aan vegan bananen pannekoekjes. Nu hebben pannenkoeken van zichzelf al niet zo veel smaak, dus heel fout kon ik hier niet mee gaan. Moet ik er alleen niet pas bij de vierde pannenkoek aan denken om deze te bakken in plantaardige olie en geen boter. Ook wist ik niet zo goed wanneer deze klaar waren; ze zagen er namelijk continue uit als verbrande onderzetters. Ik hoor graag van een ervaren persoon of dit normaal is.

Aan het einde van de week zaten we dan alebei aan de toastjes met avocadosmurrie waar zelfs de kat zijn neus voor optrekt en hoogpotig zich begeeft naar zijn bakje met vloeibare kalfbrokjes. En wij mogen alleen maar nagenieten van zijn culinaire hoogstandjes een aantal uur later in een iets vastere vorm……

Highlights

Bananenpannenkoekjes: erg lekker, zal ik zeker vaker maken!

Avocadobroodjes: ook leuk in theorie, maar ik moest wel de hele tijd de neiging onderdrukken om er alsnog een gebakken eitje op te flatsen. Kan ook aan mij liggen. Heeft iemand nog tips om dit soort broodjes lekkerder te maken?

Ik vond dit een erg leuk proces, alleen ik blijf voorlopig nog een vleeseter hier en daar, als het financieel word toegelaten. Veganisme is voor mij nog net een te grote denkstap, vooral als daardoor 90% van wat ik ken en lekker vind afvalt. Begrijp me niet verkeerd, ik zal zeker blijven onderzoeken hoe ik zo min mogelijk dierlijke producten consumeer, met name gericht op vlees. Ik drink al sojamelk in plaats van koeiemelk en tufo als grote vleesvervanger bij de meeste gerechten. Ik denk dat het sowieso al helpt dat ik nu samenwoon met een vegetarier.

De laatste blog!

De laatste blog wacht om de hoek, maar ik zit er over na te denken om na een kleine pauze door te gaan met bloggen! Er zijn nog zoveel leuke hobby’s die ik net heb kunnen uitproberen. Ook wil ik meer in de richting gaan kijken van uitdagingen waarmee ik anderen of het milieu kan helpen. Laat me weten of jullie nog leuke ideeen hebben die ik kan uitproberen in de volgende 100 dagen! 🙂

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s